Όσκαρ Ουάιλντ - Oscar Wilde / Λογοτεχνία - Ποίηση / ονειροπολώ

Το νόημα της θλίψης και η ομορφιά της… Όσκαρ Ουάιλντ


“Αυτό που απλώνεται μπροστά μου είναι το παρελθόν. Είμαι αναγκασμένος να το κοιτάξω με διαφορετικά μάτια, να κάνω τον κόσμο να το κοιτάξει με διαφορετικά μάτια, να κάνω το Θεό να το κοιτάξει με διαφορετικά μάτια. Αυτό δεν μπορώ να το κάνω ανγοώντας το ή θεωρώντας το ασήμαντο ή εγκωμιάζοντάς το ή αρνούμενός το. Ο μόνος τρόπος που μπορεί να γίνει αυτό είναι να του προσδώσω μια πληρότητα, με το να το δεχτώ σαν ένα μέρος της εξέλιξης της ζωής μου και του χαρακτήρα μου, με το να σκύψω το κεφάλι σε καθετί που έχω υποφέρει. Μήν ξεχνάς σε τί τρομερό σχολείο μαθητεύω. Και όσο ατελής, όσο λειψός και αν είμαι, έχεις πολλά ακόμα να κερδίσεις από μένα. Ήρθες σε μένα για να μάθεις την απόλαυση της ζωής και την απόλαυση της τέχνης. Ίσως να έχω εκλεγεί για να σου μάθω κάτι πολύ πιο υπέροχο – το νόημα της θλίψης και την ομορφιά της”.

Λατρεύω αυτά τα λόγια, πρώτα φορά τα άκουσα διά στόματος ενός πολύ αγαπημένου μου ηθοποιου. Έπειτα ψάχνωντας και διαβάζοντας διάφορα για τον αγαπημένο μου Όσκαρ τα βρήκα τυχαία κάπου γραμμένα.

Υ.Γ. Όποιος μου βρει από που είναι αυτό το απόσπασμα κερδίζει καραμέλα! :p

26 thoughts on “Το νόημα της θλίψης και η ομορφιά της… Όσκαρ Ουάιλντ

  1. einai apospasma apo to gramma tou wilde pou egrapse ontas filakismenos.thewritika apeythinomeno ston feromeno erasti tou.i sxesi tou me ton opoio ton esteile stin filaki.stin sintiritiki angleterre pou den anexotan tin omofilofilia!eirwniko kaneis?karamela parakalw.

  2. Α ξέρω ποιο λες. Νομίζω ότι το έχω κάπου σε ηλεκτρονική μορφή αλλά δεν το έχω διαβάσει ακόμα. Σίγουρα είναι από εκεί μέσα;; Και που το ξέρεις εσύ παρακαλώ;;

  3. oute egw to exw diavasei.ypethesa oti einai apo ekei giati thimomoun oti se ayto to gramma katapianetai me ton xrono kai to parelthon.logiko dedomenou oti itan filakh.opote to epsaksa ligo kai ontws einai apo ekei..fraoula parakalw.

  4. De Profundis. Είναι μάλιστα και επιστολή προς τον αγαπημένο του. Δεν έχω παρά να το διαβάσω λοιπόν ( όταν βρω ελεύθερο χρόνο).
    Θα την στείλω με κούριερ. Διεύθυνση παρακαλώ!

  5. akrivws.sto eixa idi grapsei oti einai gramma pros ton erasti tou.nomizw oti den to parelave pote omws.eimai sigouros oti tha vreis xrono na to diavaseis.entaksei den peirazei gia tin karamela.den thelw na se valw se eksoda.tha arkestw me tin ithiki ikanopoiisi.

  6. Ναι είχα διαβάσει και την ιστορία αλλά τώρα την έχω ψιλοξεχάσει. Νομίζω ολότελα πως ο Όσκαρ Ουάιλντ είχε αφήσει επιθυμία να μην δημοσιευτεί πριν τον θάνατο του αγαπημένου του. Για να μην τον κάνει να αισθανθεί άβολα. Παρόλο που αυτός ήταν η αιτία που μπήκε φυλακή. Άδικα κιόλας.

    Υποσχέθηκα καραμέλα!

  7. Καθυστερημένα μεν, αλλα καλησπέρα και από μένα.
    Η επιστολή απευθύνεται στον Μπόζι, έναν νεαρό εραστή του, ο οποίος ήταν… Δούκας; Υιός Δούκα ή κάτι τέτοιο, αξιωματούχος τέλοσπαντων, ο οποίος αν και αγαπούσε τον Oscar, συχνά τον μείωνε, τον προσέβαλλε και δεν τον έπαιρνε πολύ στα σοβαρά ίσως λόγω αλαζονείας. O Wilde, αν και μέχρι τότε τον συγχωρούσε για τα πάντα, τον εγκλεισμό του στις φυλακές του Reading δεν του τον συγχώρεσε και γράφοντάς του αυτή την επιστολή (το βιβλίο De Profundis δηλαδή), τερματίζει τη φιλία τους για πάντα.

    Ο Bernard Shaw χαρακτήρισε το βιβλίο ως ‘Μια ακίνδυνη ρουκέτα, που όλοι την έπαιρναν για τορπίλλη’. Δεν γνωρίζω τι ακριβώς εννοούσε, αλλά δεδομένου ότι ήταν και αυτός θεατρικός συγγραφέας της εποχής, ίσως να ήταν στα πλαίσια ενός υγιούς ανταγωνιστικού κουτσομπολιού. Αν και ο Shaw ήταν λίγο περίεργος, εδώ που τα λέμε.

    Πολύ καλό βιβλίο, άκρατα συναισθηματικό και απλά ενδεικτικό των συγγραφικών δυνατοτήτων του Wilde. Αν και το Magnum Opus του Wilde παραμένει – κατά τη γνώμη μου – το πορτραίτο του Ντόριαν Γκραίη. Μπορεί ο Wilde σε μία κρίση κυνισμού να είπε ότι η τέχνη είναι εντελώς άχρηστη, στον Ντόριαν Γκραίη όμως δείχνει πόσο την εγκωμιάζει.

    @Kaneis
    Η δεδομένη υποκρισία της συντηρητικής Αγγλικανικής κοινωνίας έδειξε ένα πιο light και συγκαταβατικό πρόσωπο στην περίπτωση Wilde. Αν η αστυνομία τότε είχε απλά υποψίες ότι ήσουν ομοφυλόφιλος, μπορούσε να μπουκάρει σπίτι σου και να σε σύρει φυλακή (αφού σε είχε σαπίσει στο ξύλο πρώτα φυσικά) με την κατηγορία της διαφθοράς των ηθών και σοδομία.

  8. @Infidel Boy Ευχαριστώ πολύ για την άκρως ενδιαφέρουσα και λεπτομερή περιγραφή σου! Ποτέ δεν βαριέμαι να διαβάζω για τον Wilde!
    Αν και έχω μπερδευτεί με κάτι, άλλο ήταν το De Profuntis και άλλο the balland of Reading Gaol? Ή είναι το ίδιο έργο απλά με άλλη ονομασία;;

  9. @Infidel Boy
    Και για μένα το Magnum Opus του Wilde είναι το πορτραίτο του Ντόριαν Γκραίη… Αλλά επίτρεψέ μου να συμφωνήσω κι εγώ με τον Wilde:

    “Η μοναδική γοητεία της Τέχνης είναι το ότι είναι εντελώς άχρηστη.”
    Κυάνεον Σέλας

    Χαχαχαχα!

    @Salerosa
    Το “De Profundis” είναι, όπως σωστά είπε ο Infidel Boy, μια τεράστια επιστολή του Ουάιλντ προς τον Μπόζι. Το “The Ballad of Reading Gaol” είναι ένα ποίημα που έγραψε για να περιγράψει την κατάσταση στην φυλακή και τον ψυχικό κόσμο του ιδίου και των ανθρώπων που ήταν εκεί. Πραγματικά υπέροχο!…

  10. @Infidel Boy @Κυάνεον Σέλας Ε όχι! Νομίζω ότι αυτή η φράση είναι τουλάχιστον απαξιωτική για την τέχνη! Και ως τεχνόφιλη δεν το δεχομαι! Φαντάζεστε δηλαδή την ζωή μας χωρίς ζωγραφική, βιβλία(λογοτεχνικά), μουσική και δεν ξέρω εγώ τι άλλο;;; Είναι σα να μου λέτε ότι δεν χρειαζόμαστε όλα τα χρώματα στην ζωή μας αλλά παρά μόνο άσπρο μαύρο και πράσινο για παράδειγμα. Λες; και όλα τα υπόλοιπα είναι άχρηστα μιας και την δουλειά μας μπορούμε μια χαρά να την κάνουμε με τρία μόνο χρώματα.
    Λίγο παράδοξο το παράδειγμα μου νομίζω😛
    Η τέχνη μας δίνει την ευκαιρία να εκφραστεί κάποιος, πέρα από την ομιλία με τόσους διαφορετικούς τρόπους. Κάποιος μπορεί να ζωγραφίσει κάτι να εσωκλείσει εκεί συναισθήματα που ποτέ δεν έχουν πει τα χείλη του…

    Α πα πα, μάλλον πρέπει να πίνω καφέ και μετά να γράφω εδώ!!χαχα

  11. Χαχαχα! Η Τέχνη είναι υπέροχη, Salerosa, δε λέω το αντίθετο.
    Έχω αχοληθεί πολύ με την έννοια της τέχνης… Αυτό που κατάλαβα είναι ότι η πραγματική, αυθεντική τέχνη είναι τρομερά απαισιόδοξη και ότι η τέχνη είναι στην καλύτερη περίπτωση ένα υποκατάστατο το οποίο προσπαθεί να συμπληρώσει κενά τα οποία μόνο άνθρωποι με βαθύ πνεύμα αντιλαμβάνονται…

    Επειδή τα κενά που αντιλαμβάνονται οι πιο ρηχοί άνθρωποι είναι κι αυτά ρηχά και γεμίζουν ευκολότερα…

    Δεν μπορεί εύκολα να απαξιωθεί η τέχνη. Είναι απαραίτητη στον άνθρωπο…

    Αλλά, ναι, μου φαίνεται άχρηστη. Χαχαχα! Και όλη σχεδόν η ζωή μου έχει σχέση με την τέχνη, να φανταστείς!🙂

  12. @ Κυάνεον Σέλας, Αααα τώρα μάλιστα! Τώρα καταλαβαίνω καλύτερα!
    Φυσικά και είναι απαραίτητη στον άνθρωπο. Εγώ για παράδειγμα δεν μπορώ να φανταστώ την ζωή μου χωρίς μουσική! Είτε να ακούω μουσική, είτε να χορεύω ακούγοντας μουσική είτε να μαθαίνω να παίζω μουσική! (Πρόσφατο αυτό!)
    Θα σηκωθεί καμιά ώρα ο Francisco Tárrega από τον τάφο του και θα αρχίσει να με κυνηγάει!!!!!

    Πως ακριβώς εννοείς ότι η αυθεντική τέχνη είναι τρομερά απαισιόδοξη; (Αν θεωρείς ότι το πολυαναλύω μην απαντήσεις, απλά μου φαίνεται ενδιαφέρουσα η άποψη σου).

    Α ,και για μιλας μας λίγο για την σχέση σου με την τέχνη! Ενεργητική ή παθητική; Απολαμβάνεις τους καρπούς της ή είσαι και εσύ δημιουργός της;

  13. @Salerosa, σχόλιο
    Σόρυ για την καθυστέρηση.
    Με πρόλαβε ο Κυάνεον Σέλας. Ναι, είναι διαφορετικά βιβλία. Θα βρεις μια πολύ καλή μετάφραση της Ρήγας Γαρταγάνη από τις εκδόσεις Κ. Κοροντζής. Ο Albert Camus το σχολιάζει: “Ο Oscar Wilde υπόσχεται ότι μετά την παραμονή του στη φυλακή, η τέχνη του θα ταυτίζεται από εδώ και πέρα με τον πόνο, και η Μπαλλάντα της Φυλακής του Ρήντιγγ αποτελεί την εκπλήρωση αυτής της υπόσχεσης”.

    Εχεχεχ! Όσον αφορά την χρησιμότητα της τέχνης, δεν συμφωνώ με τον Wilde – εξαρτάται βέβαια τι εννοεί! Αν μιλά γενικά ότι δεν έχει καμία χρησιμότητα, άμεση ή έμμεση προφανώς είναι λάθος. Η καθαρά ΧΡΗΣΤΙΚΗ ή άμεση σημασία της δουλειάς του καλλιτέχνη είναι ίσως μηδενική – αν τη συγκρίνει κανείς με π.χ. τον οικοδόμο που χτίζει σπίτια, τον γιατρό που κλείνει πληγές κ.ο.κ. ΌΜΩΣ! Αν αναλογιστεί κανείς την έμμεση συναισθηματική επιρροή που έχει στον άνθρωπο, τότε καταλαβαίνει κανείς ότι έχει την δύναμη να ρίξει κράτη.

    Ο Πυγμαλίων αυτοκτόνησε όταν του γκρέμισαν τα δημιουργήματά του. Όταν ο αρχαίος αθηναίος ποιητής Φρύνιχος έγραψε και ανέβασε μια θεατρική παράσταση με θέμα την καταστροφή της Μιλήτου από τους Πέρσες, οι θεατές ξέσπασαν σε κλάματα και οργή (επειδή τους θύμησε την συμφορά) και οι αρχές της εποχής τιμώρησαν τον ποιητή με πρόστιμο! Ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι ξόδεψε 2 χρόνια ζωγραφίζοντας όλη την Τζοκόντα εκτός από το χαμόγελο, και 13 ψάχνοντας δεξιά και αριστερά σε όλη την Ιταλία το τέλειο χαμόγελο για να το ζωγραφίσει!! Θα το έκανε αν πίστευε ότι ένα τυχαίο χαμόγελο είναι σαν όλα τα άλλα; Δε νομίζω… μερικά παραδείγματα μόνον της δύναμης της τέχνης σαν έκφραση και δημιουργία. Συγνώμη αν έδωσα αντίθετη εντύπωση ή αν ακούστηκα αλαζονικός. Η αληθινή γνώμη μου για τη τέχνη είναι μόνο θετική. Το πρόβλημα παρουσιάζεται όταν ορισμένοι άσχετοι νομίζουν ότι οποιαδήποτε μορφή τέχνης ταυτίζεται με κενά καλλιτεχνικά οράματα τύπου “Μαέβιους Μπαχατουρίδης” (ο Καλυβάτσης από το Α.Μ.Α.Ν.). Αξίζει να ασχολούμαστε με αυτούς;

    @Κυάνεον Σέλας
    Μπορείς να δώσεις έναν ορισμό για την Τέχνη; Εμένα προσωπικά μου φαίνεται αδύνατο και θα το θεωρούσα άσχημο αν γινόταν. Βλέπεις, όταν ορίζουμε κάτι, του δίνουμε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και όταν του δίνουμε χαρακτηριστικά το περιορίζουμε. Αν όμως η Τέχνη περιοριστεί τότε φτωχαίνει και δεν απευθύνεται σε όλους, όπως φαντάζομαι ότι είναι ο στόχος της. Ένας φίλος διαφώνησε και μου είπε ότι η Τέχνη ΔΕΝ απευθύνεται σε όλους, φέρνοντας για παράδειγμα τον Μαρκήσιο Ντε Σαντ. Δεν ήξερα τι να του απαντήσω. Ποιά η γνώμη σου πάνω σε αυτό; Επίσης, γιατί η αυθεντική τέχνη είναι απαισιόδοξη;

    Υ.Γ. Salerosa το amores perros το είδες; Πως σου φάνηκε;

  14. Infidel Boy τι ωραία που τα λες! Να μας γράφεις συχνότερα τέτοια μεγάλα σχόλια να μαθαίνουμε και εμείς τίποτα!!! χεχε
    Η έκδοση που λες είναι για την μπαλάντα λες ή για το De profuntis?
    Δεν έχω κανένα από τα δύο! Την μπαλάντα όμως την βρήκα στο ιντερνετ και την διάβασα στα αγγλικά, παρόλα αυτά το ευχαριστήθηκα πολύ🙂

    Καλά που θυμήθηκες τον Μπαχατουρίδη;;;; χαχαχαχα!!!!!!! Εύστοχο το παράδειγμα σου😉

    Κι αυτό για τον Μαρκήσιο Ντε Σαντ μου φαίνεται ενδιαφέρον. Ο φίλος σου γιατί σου είπε πως ο Μαρκήσιος Ντε Σαντ δεν απευθύνεται σε όλους; Λόγω του ακραίου πολλές φορές γραφικού του ύφους; Δεν τον έχω διαβάσει ποτέ αλλά έχει τύχει να διαβάσω μερικά πράγματα γι’αυτόν και για το πόσο προκλητικός ήτανε.

    Όσον αφορά για την τέχνη θα απαντήσω με ένα απόφθεγμα του ίδιου του Όσκαρ… ‘Οι ομίχλες του Λονδίνου δεν υπήρχαν, μέχρι που τις ανακάλυψε η τέχνη’.

    To amores perros δεν το είδα γιατί πέρασε μία περίοδος που έβλεπα ελάχιστες ταινίες και δυστυχώς δεν ήταν μέσα σε αυτές! Την είχα κατεβάσει όμως από καιρό! Τώρα μπορώ να πω πως έχω αρχίσει πάλι να βλέπω και σίγουρα θα την δω στις επόμενες μέρες! Καλά που μου την θύμισες!

    Υ.Γ. Θύμισε μου όμως σε ποιο post μου την είχες προτίνει γιατί θα σκάσω!!! Προσπαθώ να θυμηθώ αλλά… τίποτα!

  15. @Salerosa
    Η πρόταση βιβλίου που σου κάνω είναι για την Μπαλάντα της φυλακής του Ρήντιγγ. Επίσης αν ενδιαφερθείς να ψάξεις το De Profundis, προτείνω την μετάφραση του Άρη Αλεξάνδρου από τις εκδόσεις Γκοβόστη. Μπορεί βέβαια να το βρεις και με τον ελληνικό του τίτλο, “Εκ Βαθέων”.

    Είχα μια ζωηρή συζήτηση με εκείνον τον φίλο μου. Υποστήριζε ότι αν η Τέχνη απευθύνεται σε όλους, τότε ευτελίζεται. Πίστευε ότι ακριβώς επειδή την δημιουργούν ευφυείς άνθρωποι, τότε είναι αποκλειστικά για λίγους και δη αυτούς που την καταλαβαίνουν. Διαφώνησα γιατί πίστευα (και πιστεύω) ότι η Τέχνη κάνει μεγάλο δώρο στον άνθρωπο και πρέπει όλοι να προσπαθούν να την καταλάβουν για να καρπωθούν τη μαγεία της. Αυτό είναι κάτι που παίρνει χρόνο βέβαια και πολλοί γρήγορα απορρίπτουν κάποια σκέλη της (π.χ. εικαστική) και δέχονται μόνο κάποια άλλα (π.χ. μουσική). Μεγάλο debate! Είμαι πρόθυμος όμως να συνεχίσω, αν έχεις κάτι να προσθέσεις.

    Ο Μαρκήσιος Ντε Σαντ δεν είναι απλά αιχμηρός στον λόγο του… με την πρώτη ανάγνωση τον λες μέχρι και άθλιο. Δεν είναι έτσι βέβαια, απλά δυστυχώς είσαι αναγκασμένος να υπομένεις σκηνές με σεξουαλικά/σαδομαζοχιστικά και κανιβαλιστικά όργια μεταξύ ανδρών, γυναικών και ζώων μέχρι να φτάσεις σε κάποια πραγματικά χρυσά ψήγματα φιλοσοφίας όπου και λές “ουφ, επιτέλους!”. Πολλοί βέβαια δεν έχουν υπομονή και πρόθεση να τον καταλάβουν. Εικονοκλαστικός στην πένα του, αλλά δυστυχώς το πάει στο άλλο άκρο, προφανώς για να προκαλέσει. Προτείνω το “Η Φιλοσοφία στο Μπουντουάρ”, εκδόσεις Εξάντας… αν το αντέξεις! Χα χα χα, σε δουλεύω. Θα σε σοκάρει, αλλά θα σε κάνει να σκεφτείς.

    Επίσης, μιας και είσαι από τους λίγους/ες φιλότεχνους που συναντώ στο ίντερνετ, θα με ενδιέφερε να ακούσω τη γνώμη σου, μπορεί να δωθεί ένας ορισμός για την Τέχνη;

    Το amorres peros αν δεν κάνω λάθος στο είχα προτείνει στο “Great Expectations – Besame mucho!!!!Do you know this band????” θέμα σου. Τσέκαρε επίσης το “Bread and Roses” ή “Ψωμί και Τριαντάφυλλα”, δραματική αλλά θα σου αρέσει.

    Σου είπα ότι το ιστολόγιό σου μ’αρέσει πολύ; 😉

  16. Infidel Boy με έβαλες σήμερα για τα καλά σε σκέψεις!!!

    Ορισμό για την Τέχνη; Τι να πρωτοπεί κανείς για Την τέχνη. Είναι τόοοοσα πράγματα μαζί που νομίζω αν της βάλεις μία και μοναδική ταμπέλα θα την αδικήσεις! Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Ο καθένας την βιώνει διαφορετικά ή του προσφέρει και διαφορετικά πράγματα. Για μένα πάντως έχει υπάρξει ως καταφύγιο σε πολλές στιγμές.
    Θα συμφωνήσω πως η τέχνη δημιουργείται από ευφυείς ανθρώπους αλλά θα διαφωνήσω με τον φίλο σου πως η τέχνη δεν απευθύνεται σε όλους γιατί τότε θα ευτελιστεί.
    Εγώ νομίζω ότι η τέχνη απευθύνεται σε όλους. Αλλά όμως δεν είναι όλοι ανοικτοί αποδέκτες για να την καταλάβουν ή να την δεχτούν. Δεν έχουν όλοι σηκωμένες τις κεραίες τους. Ή πολύ απλά δεν ενδιαφέρονται. Κάποιος που δεν ενδιαφέρεται για την τέχνη ή δεν την καταλαβαίνει δεν σημαίνει ότι είναι χαζός. Η τέχνη δεν κατανοείται μόνο από εξυπνάδα αλλά κι από ευαισθησία και συναισθηματισμό.
    Η’ να το πω διαφορετικά: Κάποιοι θα σνόμπαραν και έχουν σνομπάρει την τέχνη…
    Η τέχνη δε νομίζω να σνόμπαρε ποτέ κανέναν!
    Το πιστεύω ακράδαντα αυτό. Είναι τόσο γενναιόδωρη που δεν θα έλεγε ποτέ όχι σε κανέναν!

    Επιπλέον θα διαφωνήσω με τον φίλο σου επειδή τα λόγια του μου φαίνονται να ‘κρίνουν’ τα άτομα που δεν είναι ‘ικανά’ να κατανοήσουν την τέχνη. Ναι δεν είναι όλοι ικανοί να κατανοήσουν την τέχνη αλλά δεν νομίζω ότι αυτά τα άτομα είναι λιγότερα ευφυή.
    Εξάλλου δεν θα μπορούσε όλος ο κόσμος, όλοι οι άνθρωποι να έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα, να σκέφτονται και να πράττουν το ίδιο. Θα ήταν βαρετό και όχι απλά βαρετό αλλά και αφύσικο.

    Όταν διάβασα αυτό που έγραψες για τον Μαρκήσιο Ντε Σαντ το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό είναι το Κουρδιστό Πορτοκάλι. Κάπως έτσι ήταν η διαδικασία που πέρασα όταν το παρακολούθησα για πρώτη φορά. Αναγκαστικά έπρεπε να υποστώ κάποιες σκηνές βίας και κανιβαλισμού, στις οποίες πραγματικά ζορίστηκα τόσο μέχρι που γύρισα το κεφάλι μου από την άλλη. Αλλά προς το τέλος όπως σωστά είπες εσύ, λες «ουφ! Επιτέλους».
    Άξιζε όμως τον κόπο, και είναι μία από τις ταινίες που έχει μείνει χαραγμένη.

    Χαίρομαι πολύ που σου αρέσει το μπλογκ μου! Είναι λίγο απ’όλα! Όπως είμαι εγώ ή όπως είναι ο καθένας μας!
    Εσύ να υποθέσω ότι δεν έχεις κάποιο ε;

    Υ.Γ. Α και σχετικά με το debate που προανέφερες τι ακριβώς ήθελες να πεις; Εκφράσου ελεύθερα!

  17. Καλησπέρα και πάλι.
    Συμφωνούμε ότι πολλοί άνθρωποι είτε δεν θέλουν να ανοιχτούν στην Τέχνη, είτε την σνομπάρουν γιατί έχουν (δυστυχώς) μια στρεβλή άποψη όχι τόσο για αυτήν, όσο για τους καλλιτέχνες και σε αυτό δυστυχώς “βοηθούν” τα media. Θυμήσου… πόσες φορές ακούσαμε για μια έκθεση κλασικής ή μοντέρνας τέχνης στην τηλεόραση; Ή για την διεξαγωγή μιας διεθνής μπιενάλε; Σχεδόν ποτέ. Όταν όμως κάποιοι θέλησαν να εκφραστούν (ακραία, σύμφωνοι) σε δύο περιπτώσεις, τότε χάλασε ο κόσμος και όλοι έλεγαν πόσο πυροβολημένοι είναι και καλά οι καλλιτέχνες! Συγκεκριμένα οι περιπτώσεις ήταν α.) Πριν 3-4 χρόνια νομίζω που κάποιος έβαλε ένα βίντεο μιας γυναίκας που αυνανιζόταν (hardcore) υπό τους ήχους του ελληνικού εθνικού ύμνου και β.) Πριν 2 χρόνια που έδειχναν κάποιον να τον μαστιγώνουν και το είχε δείξει και ο Τριανταφυλλόπουλος. Θέλω να πω… ΟΚ, για μένα αυτά δεν είναι τέχνη, αλλά… και να ήταν, άξιζε που ακούσαμε μόνο για αυτά και π.χ. ο Νταλί το καλοκαίρι του 2009 πήγε περίπατο;

    Η τέχνη σίγουρα δεν έχει να κάνει με ευφυία παρά μόνο με αγάπη, προθυμία και υπομονή να την καταλάβεις. Ο καλλιτέχνης κάνει λειτούργημα και όχι επάγγελμα. Δεν περιμένει να πληρωθεί. Εκφράζεται και βάζει όλο του το είναι. Δική σου δουλειά είναι να μπεις στο έργο του. Κάπως έτσι διαφώνησα και εγώ με τον άλλον. Πιστεύει ότι όσοι την καταλαβαίνουν την εκτιμούν καλύτερα, συνεπώς… θα πρέπει να είναι οι αποκλειστικοί θιασώτες και θαυμαστές της. Τρέχα γύρευε. Σου είπα τη γνώμη μου πάνω σε αυτό. Ξέχνα τον.

    Χωρίς να θέλω να ακουστώ αιρετικός από την άλλη, νομίζω ότι μια τοιχογραφία του Μιχαήλ Άγγελου ή ένας πίνακας του Ντελακρουά είναι πολύ πιο μπροστά από πολλά εκθέματα π.χ. στο MoMA. Η προσωπική μου άποψη είναι αυτή βέβαια όχι καθολική… νομίζω παλιά τα πράγματα ήταν πιο αγνά, πιο δύσκολα και αυθεντικά…

    Η τέχνη δεν είναι δημιούργημα του ανθρώπου, είναι η έκφραση των συναισθημάτων του αλλά και του Κόσμου ολόκληρου μέσα από τα μάτια του. Σε αυτό μοιάζει λιγάκι με την επιστήμη: περιμένει να την ανακαλύψεις. Ο άνθρωπος δεν δημιούργησε το νόμο της βαρύτητας, τον ανακάλυψε. Κάπως έτσι βλέπω εγώ την τέχνη, σαν ανακάλυψη περισσότερο παρά σαν δημιουργία.

    Εχεχε, το debate που έλεγα είναι αυτό που κάνουμε τώρα. Συνήθως δεν φλυαρώ (και σόρυ αν σε κουράζω) αλλά για κάποια πράγματα μ’αρέσει να μιλάω και είμαι χαρούμενος που πήρε τέτοια τροπή η συζήτηση, δεν έχω την ευκαιρία να μιλάω για πολλά που με ενδιαφέρουν.

    Δεν έχω ιστολόγιο ούτε ταυτότητα στο facebook. Όσοι με ξέρουν διαδικτυακά είναι με αυτό το ψευδώνυμο, το οποίο είναι βέβαια σατυρικό και έχει να κάνει με την τάση μου γενικά να είμαι “άπιστος”, να μην μπαίνω σε κουτιά και στεγανά, συγκεκριμένες νοοτροπίες και ιδεολογίες, παρά μόνο να μαθαίνω, να γνωρίζω κόσμο και να προσπαθώ να καταλαβαίνω και να δέχομαι ό,τι βλέπω γύρω μου. Κάποια στιγμή θα φτιάξω ένα μπλόγκ όμως, με θεματολογία γύρω από βιβλία, παλιές ταινίες, πολεμικές τέχνες, διατροφή και βιολογία που είναι και τα βασικά μου ενδιαφέροντα. Θα σου έρθει πρόσκληση!

  18. Καλημέρα!

    @Infidel Boy
    Πάρα πολλά θέματα έθιξες… χεχεχε…

    Τέχνη για μένα είναι η προσπάθεια του Ανθρώπου να ανακαλύπτει και ταυτόχρονα να ξεπερνά τον εαυτό του. Μια διαρκής αναζήτηση και μια διαρκής εύρεση. Καθολικός ορισμός της δεν έχει νόημα ύπαρξης…

    Ο Picasso είπε πως σε αντίθεση με τους περισσότερους που έλεγαν ότι όταν ζωγράφιζαν, έψαχναν, αυτός όταν ζωγράφιζε, έβρισκε.

    Ένας καλλιτέχνης μεγάλης ηλικίας που γνώρισα πέρυσι, μου είπε: “Κάθε δημιουργός φτιάχνει έργα τέχνης επειδή νιώθει ότι κάτι του λείπει, δημιουργεί για να καλύψει τα κενά που βρίσκονται μέσα του.” Γι’ αυτό, συμπεραίνω κι εγώ πως σε αυτή την περίπτωση η αληθινή Τέχνη είναι απαισιόδοξη… Κι αυτό δεν είναι καθόλου κακό. Είναι αληθινό…

    Θα συμφωνήσω με την Salerosa, η Τέχνη απευθύνεται σε όλους, αλλά δεν έχουν όλοι τις ίδιες “κεραίες” αποκωδικοποίησης… Κάποιοι, μάλιστα, δε νιώθουν σχεδόν τίποτα όταν εκτίθενται σε ένα έργο τέχνης, όποιο και να είναι αυτό. Επίσης, κάποιος μπορεί να εξειδικευτεί σαν “καταναλωτής” κάποιου είδους τέχνης και συμπερασματικά, να αντιλαμβάνεται περισσότερα πράγματα από τους υπόλοιπους… Ίσως αυτό ήθελε να πει ο φίλος σου λέγοντας πως η Τέχνη δεν απευθύνεται σε όλους. Τον καταλαβαίνω εν μέρει…

    Συμφωνώ πως πολλά έργα παλιότερων εποχών είναι πολύ πιο αυθεντικά και δύσκολα από πολλά σημερινά. Η Σύγχρονη Τέχνη βρίσκεται σε μια βαλτώδη κατάσταση, για τρεις κυρίως λόγους:

    α) κορεσμός
    β) ανικανότητα συναισθηματικής και διανοητικής πρόσληψης των εκάστοτε έργων εκ μέρους εξειδικευμένου αλλά και όχι κοινού
    γ) ανυπαρξία πραγματικού λόγου δημιουργίας Τέχνης

    Θα κλείσω το σχόλιο με μια φράση ενός συνθέτη, του Γιάννη Χρήστου:
    «Το θέμα δεν είναι να κάνεις Τέχνη, αλλά να μπορέσεις να συνδεθείς εσύ ο ίδιος με τις δυνάμεις που σε περιβάλλουν».

Share your comment :)

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s