Dance me to the end of love ~ Leonard Cohen

Αρχικά όταν ακούς αυτό το τραγούδι σε κάνει να σκεφτείς ότι είναι το απόλυτο ερωτικό και αγαπησιάρικο τραγούδι. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Το τραγούδι αυτό γράφτηκε σε μια δύσκολη εποχή και είναι πραγματικά αρκετά ενδιαφέρον να σας επικολλήσω ότι βρήκα σχετικά με αυτό από την wikipedia.

‘ ’Dance Me to the End Of Love’ … it’s curious how songs begin because the origin of the song, every song, has a kind of grain or seed that somebody hands you or the world hands you and that’s why the process is so mysterious about writing a song. But that came from just hearing or reading or knowing that in the death camps, beside the crematoria, in certain of the death camps, a string quartet[2] was pressed into performance while this horror was going on, those were the people whose fate was this horror also. And they would be playing classical music while their fellow prisoners were being killed and burnt. So, that music, “Dance me to your beauty with a burning violin,” meaning the beauty there of being the consummation of life, the end of this existence and of the passionate element in that consummation. But, it is the same language that we use for surrender to the beloved, so that the song — it’s not important that anybody knows the genesis of it, because if the language comes from that passionate resource, it will be able to embrace all passionate activity.’

Αξίζει να δείτε το κλιπάκι είναι εξίσου συγκοληστικό με το τραγούδι!

http://www.metacafe.com/watch/3066311/dance_me_to_the_end_of_love/

Once upon a time in Mexico, opening scene!

Είναι από τις πιο αγαπημένες μου Opening Scenes σε ταινία!
Ο Antonio Banderas ως ο γνωστός El Mariachi μας καλωσορίζει με τον δικό του μοναδικό τρόπο στην ταινία Once Upon A Time In Mexico (σενάριο και σκηνοθεσία Robert Rodriguez). Enjoy!

 

Χαμός με το ‘Κλείσε τα μάτια’ του Χριστόφορου Παπακαλιάτη! Τα hashtags κάθε βράδυ παίρνουν φωτιά!

Και τι πως η σειρά αυτή έπαιζε το 2003. Και τι πως την βλέπουμε πάλι σε επανάληψη αργά μετά τα μεσάνυχτα. Το twitter κάθε βράδυ παίρνει φωτιά για τον Χριστόφορο! Κι εγώ δηλαδή αν δεν κοιμηθώ νωρίς το βράδυ θα το δω οπωσδήποτε, με το κινητό στο χέρι και ανοιχτό το twitter! Το τι ατάκες λέγονται δεν περιγράφονται!!

Η τελευταία συνέντευξη του Δημήτρη Χορν στη Σεμίνα Διγενή

Βρήκα αυτήν την εκπληκτική συνέντευξη του Δημήτρη Χορν που είναι σε μεγάλη ηλικία. Την συνέντευξη του την πήρε η Σεμίνα Διγενή για την εκπομπή της ‘Άνθρωποι’. Δεν χορταίνω να την βλέπω ξανά και ξανά! Τι εκπληκτικός άνθρωπος. Έχει άρωμα άλλης εποχής που χωρίς να την έχω ζήσει με κάνει να νοσταλγώ.

Πιο παλιά είχα βρει στο youtube ένα άλλο εκπληκτικό αφιέρωμα που είχε κάνει σε άλλη της εκπομπή της και είχε καλεσμένους πάρα πολλούς ηθοποιούς που οι περισσότεροι τον γνώριζαν και μοιράστηκαν ιστορίες απ’τα ‘παλιά’. Δυστυχώς τώρα που την έψαξα την είχαν κατεβάσει.

Amadeus, the movie

 Χωρίς να είμαι ιδιαιτέρως θαυμάστρια του Μότσαρτ μόλις άκουσα πως υπάρχει αυτή η ταινία έψαξα αμέσως να την βρω. Μέχρι όμως να βρω και τον κατάλληλο χρόνο για να την δω έψαξα και είδα μερικά βιντεάκια στο youtube και ήξερα από τότε πως θα την λατρέψω, έτσι και έγινε! Η ταινία έχει κάποια βιογραφικά στοιχεία του Μότσαρτ αλλά πιθανότατα πολλά στοιχεία στην ταινία να είναι σκέτη μυθοπλασία μιας και δεν έχουν σωθεί πολλά για αυτόν. Η ταινία ξεκινάει με τον γέρο πια Σαλιέρι να αφηγείται την ιστορία με τον Μοτσαρτ που μάλιστα τον μισούσε θανάσιμα που είχε ένα τόσο μεγάλο ταλέντο και η μουσική του θα έμενε στο πέρασμα της ιστορίας. Βασικά, περισσότερα τα έβαζε με τον Θεό που χάρισε τόσο αστείρευτο ταλέντο στον Μότσαρτ και όχι σε αυτόν που είχε αφιερώσει όλη του την ζωή στην μουσική με είχε ορκιστεί πως δεν θα αγγίξει ποτέ γυναίκα. Άλλες λεπτομέρειες δεν θα αποκαλύψω!
Ούτε που κατάλαβα πως πέρασαν τρεις ώρες!

Ακόμα και το τρέιλερ καταπληκτικό είναι! Δείτε το θα πάρετε μια καλή γεύση! 

Μία από τις αγαπημένες μου σκηνές!  Λατρεύωωω το γέλιο του!! :D

Ηθοποιός σημαίνει φως

Ηθοποιός σημαίνει φως.
Είναι καημός πολύ πικρός
και στεναγμός πολύ μικρός.

Μίλησε, κλαις;
Όχι δε λες.
Μήπως πεινάς;
Και τι να φας!
Όλο γυρνάς,πες μου πού πας;

Σ’ αναζητώ στο χώρο αυτό,
γιατί είμ’ εγώ πολύ μικρός
και θλιβερός ηθοποιός.
Θα παίξεις μια, θα παίξω δυο.
Θα κλάψεις μια, θα κλάψω δυο.

Σαν καλαμιά θα σ’αρνηθώ,
θα σκεπαστώ, θα τυλιχτώ
μ’ άσπρο πανί κι ένα πουλί,
άσπρο πουλί που θα καλεί τ’ άλλο πουλί,
το μαύρο πουλί.

Παρηγοριά στη λυγαριά, υπομονή!
Αχ πώς πονεί!
Κι ύστερα λες για δυο τρελές
που μ’ αγαπούν γιατί σιωπούν,
γιατί σιωπούν……

Έλα στο φως, παίζω θα δεις.
Είμαι σοφός μην απορείς,
έλα στο φως, παίζω θα δεις.

Ηθοποιός, ό,τι κι αν πεις
είναι καημός πολύ πικρός
και στεναγμός πολύ βαθύς.

Ηθοποιός, είτε μωρός, είτε σοφός
είμαι κι εγώ, καθώς κι εσύ είσαι παιδί,
που καρτερεί κάτι να δει.
Πιες το κρασί, στάλα χρυσή
απ’ τη ψυχή, ως την ψυχή.

Ανατριχιαστική η Ερμηνεία του Δημήτρη Χορν, δραματικός, σαρκαστικός, ειρωνικός, μελαγχολικός, ρομαντικός…

Σύνθεση – Στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις

Διάλεξα ένα βίντεο από το Youtube με μία ωραία συλλογή με φωτογραφίες από τον ελληνικό κινηματρογράφο.

Το Hotel California σε μία διαφορετική εκτέλεση, από Sungha Jung!

Την καλημέρα μου με μία δόση Sungha! Σας έχω ξαναμιλήσει γι’αυτόν τον μικρό τύπο σε προηγούμενο μου άρθρο –> Δώσε Sungha! <–. Η συγκεκριμένη διασκευή μου αρέσει πολύ, και την λέω διασκευή, γιατί εκτός του ότι είναι μόνο με σόλο κιθάρα η εισαγωγή του κομματιού έχει ένα άκουσμα πιο Ισπανικό και δεν θυμίζει τόσο την αρχική του version!

Μία αστεία σκηνή από Kill Bill 1 την οποία είχα ξεχάσει! ~~ Go home to your mother!

“This is what you get for fucking around with yakuzas!!! Go home to your Mother!!!”.

 

Δημήτρης Χορν και Έλλη Λαμπέτη ~~ Η Hχώ και ο Νάρκισσος [1956]

Αν και δεν συνηθίζω να ακούω ραδιόφωνο στο αυτοκίνητο, αυτή την φορά σίγουρα άξιζε τον κόπο! Όπως πάντα, πιο πολύ μου αρέσει να αλλάζω σταθμούς και να δω τι παίζει ο καθένας παρά να αφήσω έναν τυχαία και να ακούω το πρόγραμμα του. Σήμερα λοιπόν ψάξιμο στο ψάξιμο σταματάω σε έναν σταθμό γιατί έτυχε να αναγνωρίσω την φωνή του Δημήτρη Χορν και της Έλλης Λαμπέτη! Τελικά ήταν ο μύθος του Νάρκισσου!

Έψαξα και το βρήκα τελικά στο Youtube!

Από το αρχείο του Ραδιοφώνου

Μέρος 10

Μέρος 2ο

Μέρος 30

Μέρος 4ο και τελευταίο

Ηχώ και Νάρκισσος με
την Έλλη Λαμπέτη ως Ηχώ,
τον Δημήτρη Χόρν ως Νάρκισσο,
Αντιγόνη Βαλάκου ως Νύμφη Νικοθόη,
Τόνια Καράλη ως Οκυπόδη
Μαρία Μιχαλοπούλου ως Αχωλόη
Μιχάλης Μπούχλης κ’ Νίκος Φιλιππόπουλος ως στοιχειά τ΄ανέμου
επίσης
Άννα Λώρη ως Αελώ
και ο Στέλιος Βόκοβιτς ως Αργέστης Άνεμος

Ραδιοφωνική σκηνοθεσία Μήτσου Λυγίζου.

“Έρως ανίκατε μάχαν…” ~~ Σοφοκλέους: Αντιγόνη

Μια πολύ γλυκιά ανάμνηση από το λύκειο ήταν η Αντιγόνη του Σοφοκλή και μου έχει μείνει χαραχμένο to γνωστό χορικό με το Έρως ανίκατε μάχαν…

Που να το περίμενα όμως ότι μετά από τόσα χρόνια θα κάνω και μία εργασία πάνω στο ίδιο έργο αλλά σε μία διαφορετική ‘έκδοση’ του..

Έρως ανίκατε μάχαν, Έρως, ός εν κτήμασι πίπτεις, ός εν μαλακαίς παρειαίς νέάνιδος εννυχεύεις, φοιτάς δ’ υπερπόντιος εν τ’αγρονόμοις αυλαίς, καί σ’ούτ’ αθανάτων φύξιμος ουδείς ούθ’αμερίων σέ γ’ανθρώπων. Ο δ’έχω μέμηνεν.

Μετάφραση

Έρωτα, που δε γονάτισες ποτέ στον πόλεμο,
Έρωτα, που ορμάς και γεμίζεις την πλάση,
που στ’ απαλά τα μάγουλα
της κόρης νυχτερεύεις, More

Προηγούμενες Παλαιότερες καταχωρίσεις

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.